Μία από τις πιο κοινές μολυσματικές ασθένειες είναι ο μύκητας των ποδιών. Δεδομένου ότι μπορεί να οδηγήσει σε αρκετά σοβαρές συνέπειες, είναι απαραίτητο να πραγματοποιηθεί η κατάλληλη θεραπεία όσο το δυνατόν νωρίτερα. Θα πρέπει να βασίζεται στον τύπο της νόσου, στον χρόνο εμφάνισης των συμπτωμάτων και στην παρουσία άλλων παθολογικών διεργασιών στο σώμα.
Παράγοντες που επηρεάζουν τη μυκητιασική λοίμωξη
Ο μύκητας των ποδιών είναι η πιο κοινή μυκητιασική λοίμωξη στη Γη. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι υπάρχουν πολλοί παράγοντες που έχουν ευεργετική επίδραση στην ανάπτυξη της νόσου:
- Ενδοκρινολογικές ασθένειες, συμπεριλαμβανομένου του σακχαρώδη διαβήτη.
- Ανοσοανεπάρκεια διαφόρων αιτιολογιών;
- Κακή κυκλοφορία στα κάτω άκρα.
- Ορισμένες παθολογίες της δομής του ποδιού (παραμόρφωση, στενοί χώροι μεταξύ των φαλαγγών, διαβητική μορφή κ.λπ.).
- Φορώντας υποδήματα χαμηλής ποιότητας ή ακατάλληλα.
- Μη τήρηση κανόνων υγιεινής και υγιεινής.
Οι παραπάνω παράγοντες δεν οδηγούν σε μυκητιασική νόσο, αλλά αυξάνουν πολύ τον κίνδυνο μόλυνσης. Πρώτα απ 'όλα, αυτό ισχύει για άτομα που επισκέπτονται μέρη με αυξημένο κίνδυνο μετάδοσης μύκητα των ποδιών. Είναι τα ακόλουθα ιδρύματα:
- Πισίνες;
- Σάουνες;
- Λουτρά?
- Γυμναστήρια;
- Γυμναστήρια;
- Παραλίες κ.λπ.
Ο κίνδυνος προσβολής από μυκητιασική λοίμωξη αυξάνεται πολύ όταν ζείτε στο ίδιο δωμάτιο με ένα άτομο που αγνοεί τη διαδικασία θεραπείας για αυτήν την ασθένεια εάν τα συμπτώματα είναι σοβαρά. Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση κοινών ειδών υγιεινής (πετσέτες, οδοντόβουρτσες κ.λπ.), καθώς αυτό εγγυάται σχεδόν πλήρως τη μετάδοση των μυκητιακών σπορίων.
Συμπτώματα του μύκητα των ποδιών
Τα συμπτώματα του μύκητα των κάτω άκρων εξαρτώνται άμεσα από τη μορφή της νόσου, αλλά γενικά μπορούμε να εντοπίσουμε μια ορισμένη τυπική λίστα συμπτωμάτων που εμφανίζονται συχνότερα:
- Κνησμός του δέρματος?
- Φλεγμονώδης διαδικασία στην επιφάνεια της επιδερμίδας.
- Ξηρότητα και ξεφλούδισμα των ανώτερων στρωμάτων του δέρματος.
- Η εμφάνιση ορισμένων σχηματισμών στο δέρμα των ποδιών (φλύκταινες, βλατίδες, κυστίδια).
- Ευθραυστότητα και σταδιακή καταστροφή των πλακών των νυχιών.
- Πάχυνση του δέρματος, κυρίως στο πέλμα του ποδιού.
- Η εμφάνιση ρωγμών σε σημεία πάχυνσης.
- Σχηματισμός φολίδων που σταδιακά πέφτουν από την επιφάνεια του ποδιού.
Συχνά, τα συμπτώματα του μύκητα των ποδιών εμφανίζονται σταδιακά και όχι όλα ταυτόχρονα, επομένως είναι πολύ σημαντικό να δώσετε προσοχή στο πρόβλημα με το πρώτο σημάδι, να πραγματοποιήσετε μια διάγνωση και να ξεκινήσετε την κατάλληλη θεραπεία.
Τύποι και μορφές μύκητα στα πόδια
Στην ιατρική πρακτική, υπάρχουν μόνο τέσσερις μορφές εξάπλωσης του μύκητα των ποδιών:
- Interdigital (intertriginous);
- Πλακώδες-υπερκερατωτικό;
- Φυσαλιδώδης (δυσιδρωτικός);
- Διαγράφηκε.
Ο πιο κοινός τύπος μύκητα στα πόδια είναι η μεσοδακτυλική μορφή, η οποία είναι πιο ενεργή το καλοκαίρι. Οι πτυχές μεταξύ 3ου και 4ου, καθώς και το 4ο και 5ο δάχτυλο επηρεάζονται συχνά. Καθώς όμως η ασθένεια εξελίσσεται, οι δερματικές εκδηλώσεις εξαπλώνονται σε όλες τις περιοχές μεταξύ των φάλαγγων του ποδιού. Αρχικά εμφανίζεται μόνο ένα μικρό έλκος ή ρωγμή. Μπορεί να είναι είτε στεγνό είτε υγρό. Το λευκό ή πρασινωπό δέρμα στρώνεται κατά μήκος της περιμέτρου, μετατρέπεται σταδιακά σε λέπια. Ταυτόχρονα, η ασθένεια δεν εξαπλώνεται στο πίσω μέρος του ποδιού, εντοπίζεται μόνο στο μπροστινό μέρος.
Η πλακώδης-υπερκερατωτική μορφή του μύκητα των νυχιών είναι μια ασθένεια δύο διεργασιών. Η σκάμωση είναι μια βλάβη μόνο του ανώτερου στρώματος του δέρματος, ενώ η υπερκεράτωση είναι μια περαιτέρω ανάπτυξη της κεράτινης στιβάδας, η οποία εμφανίζεται μετά την προκαταρκτική εξάπλωση του μύκητα. Η βλάβη εντοπίζεται στο πέλμα του ποδιού, χτυπώντας το απευθείας κατά μήκος της πλευράς. Αρχικά, σχηματίζονται λέπια πάνω του, μετά από τα οποία σταδιακά αναπτύσσεται ένα παχύ στρώμα αλλοιωμένου δέρματος.
Αφού το κερατινοποιημένο τμήμα αποκτήσει ένα ορισμένο πάχος, συχνά εμφανίζονται ρωγμές στην περιοχή της φτέρνας. Φέρνουν όχι μόνο δυσφορία, αλλά και έντονο πόνο κατά το περπάτημα. Σχεδόν πάντα, αν δεν αντιμετωπιστεί, αυτή η μορφή μύκητα στα πόδια επηρεάζει και τα νύχια, προκαλώντας ονυχομυκητίαση. Έτσι, δεν επηρεάζεται μόνο το ίδιο το πόδι, αλλά και άλλα μέρη των ποδιών.
Η φυσαλιδώδης μορφή του μύκητα των ποδιών είναι η πιο σπάνια και λιγότερο συχνή.Διαφέρει στο ότι εμφανίζονται κυστίδια στα κάτω άκρα - διάφορες φυσαλίδες και φουσκάλες με ένα ορισμένο υγρό μέσα. Καθώς η ασθένεια εξελίσσεται, η πληρότητα των σχηματισμών γίνεται θολή, μετά την οποία σκάνε. Μετά από αυτό, σχηματίζονται ροζ-κόκκινα έλκη, τα οποία μπορούν ακόμη και να συγχωνευθούν μεταξύ τους. Αυτό οδηγεί σε εκτεταμένα διαβρωτικά φαινόμενα που εμφανίζονται στα πόδια. Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η ανοιχτή πρόσβαση βακτηρίων και άλλων παθογόνων σε αυτές τις πληγές. Επομένως, συχνά ένας άρρωστος, εκτός από τον μύκητα, μπορεί να προσβληθεί από άλλες ασθένειες. Αυτό με τη σειρά του επηρεάζει όχι μόνο τη συνολική υγεία, αλλά και τη διάρκεια και την πολυπλοκότητα της θεραπείας.
Η σβησμένη μορφή του μύκητα των ποδιών έχει τα πιο ήπια συμπτώματα, τα οποία εκδηλώνονται μόνο με την εμφάνιση ενός μικρού, σχεδόν ανεπαίσθητου «αλεύρου» στην επιφάνεια των άκρων. Σε ορισμένες περιπτώσεις εμφανίζονται μικρορωγμές, οι οποίες γίνονται αντιληπτές μόνο με παρατεταμένη εξέταση ή μεγέθυνση. Αυτά τα συμπτώματα συνοδεύονται από ελαφρύ κνησμό ή κάψιμο. Όπως και σε άλλα στάδια, ο μύκητας των ποδιών μπορεί επίσης να επηρεάσει τα νύχια, μετά από τα οποία ένα άτομο αρχίζει να δίνει προσοχή στις αλλαγές στην εμφάνιση των ποδιών του.
Διάγνωση και θεραπεία του μύκητα των ποδιών
Η διάγνωση της μυκητίασης των ποδιών πρέπει να πραγματοποιείται από εξειδικευμένο μυκητολόγο. Εάν δεν υπάρχει τέτοιος ειδικός, θα πρέπει να επικοινωνήσετε με έναν δερματολόγο. Για τη διάγνωση χρησιμοποιούνται οι ακόλουθες μέθοδοι:
- Λήψη και μικροσκοπική ανάλυση αποξέσεων.
- Πολιτιστική Έρευνα;
- Έρευνα DNA.
Η θεραπεία του μύκητα των ποδιών πραγματοποιείται συχνά με φάρμακα που έχουν ευρύ φάσμα δράσης, γι 'αυτό δεν είναι απαραίτητο να προσδιοριστεί ποιο παθογόνο έγινε ο αιτιολογικός παράγοντας. Είναι σημαντικό μόνο να προσδιοριστεί ότι η βλάβη είναι μυκητιασικής φύσης.
Οι γιατροί συχνά συνιστούν εξωτερική θεραπεία και συστηματική θεραπεία για τον μύκητα. Στα αρχικά στάδια, στις περισσότερες περιπτώσεις, χρησιμοποιούνται εξωτερικοί αντιμυκητιασικοί παράγοντες σε διαθέσιμες μορφές. Όλες οι κρέμες, τα σπρέι και τα βερνίκια δεν πρέπει να εφαρμόζονται σε βρώμικο δέρμα. Μελέτες έχουν δείξει ότι αυτό δεν αξίζει να το κάνετε, αφού σε αυτή την περίπτωση δεν φέρνουν το επιθυμητό αποτέλεσμα.
Η απλούστερη πορεία θεραπείας είναι για τη μεσοδακτυλική μορφή του μύκητα. Μπορεί να θεραπευτεί σε μία έως δύο εβδομάδες. Για να το κάνετε αυτό, εφαρμόστε εξωτερικούς αντιμυκητιακούς παράγοντες στις πληγείσες περιοχές του δέρματος μία φορά την ημέρα. Είναι καλύτερο να ξεκινήσετε τη θεραπεία σε αυτό το στάδιο αντί να αντιμετωπίζετε προχωρημένες μορφές της νόσου.
Στην περίπτωση της πλακώδους-υπερκερατωτικής μορφής, θα πρέπει πρώτα να απαλλαγείτε από την κερατινοποίηση στο πέλμα του ποδιού. Αυτό μπορεί να γίνει χρησιμοποιώντας μια ειδική διαδικασία με μια συσκευή ή στο σπίτι τυλίγει με σαλικυλική αλοιφή. Μετά την έκθεση σε ένα παχύ στρώμα αλλοιωμένου ιστού, θα πρέπει να αποξεσθεί σταδιακά. Αφού αφαιρέσετε το ανώτερο στρώμα, μπορείτε να αρχίσετε να αντιμετωπίζετε τον μύκητα στα πόδια σας με αλοιφές.
Η φυσαλιδώδης μορφή δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται αμέσως με αντιμυκητιακά φάρμακα μέχρι να εξαλειφθεί η οξεία μορφή της. Σε ορισμένες περιπτώσεις, συνταγογραφούνται κορτικοστεροειδή αλοιφές και μόνο μετά από αυτές ένα αντιμυκητιασικό.
Για τη θεραπεία σβησμένων μορφών μύκητα των ποδιών, χρησιμοποιούνται μυκητοκτόνοι αφροί, κρέμες και αλοιφές. Σε αυτή την περίπτωση, μπορείτε να πλένετε τα πόδια σας μόνο αμέσως πριν από την επόμενη εφαρμογή του φαρμάκου.
Δεδομένου ότι ο μύκητας των ποδιών μπορεί να διεισδύσει ακόμη και στο ίδιο το σώμα, και όχι μόνο να αναπτυχθεί στην επιφάνεια, θα πρέπει επίσης να ληφθεί συστηματική θεραπεία. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό όταν η ασθένεια γίνεται εκτεταμένη και σοβαρή. Οι γιατροί συστήνουν συχνά τη λήψη αντιμυκητιασικών δισκίων σε τέτοιες περιπτώσεις μαζί με εξωτερικά μέσα. Έτσι, η θεραπεία του μύκητα των ποδιών θα έχει ολοκληρωμένο αποτέλεσμα και θα σας βοηθήσει να αντιμετωπίσετε την ασθένεια πιο γρήγορα.
Παραδοσιακές μέθοδοι θεραπείας
Συχνά, ο μύκητας του δέρματος των ποδιών δεν αποτελεί μεγάλο κίνδυνο για τη ζωή και την υγεία του ανθρώπου, αλλά φέρνει κάποια ενόχληση. Γι' αυτό οι μολυσμένοι άνθρωποι προσπαθούν να καταπολεμήσουν αυτή την ασθένεια με όλα τα δυνατά μέσα. Αυτό ισχύει και για τις παραδοσιακές μεθόδους θεραπείας, οι οποίες είναι αρκετά αποτελεσματικές σε ορισμένα στάδια της νόσου.
Τα μπάνια με ξύδι από κρασί έχουν ευεργετική επίδραση στην αντιμετώπιση του μύκητα των ποδιών. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι αυτή η ουσία έχει αντισηπτικό αποτέλεσμα. Πριν κάνετε τέτοια λουτρά, θα πρέπει να πλένετε και να στεγνώνετε καλά τα πόδια σας. Μόνο μετά από αυτό μπορούν να τοποθετηθούν σε μια λεκάνη με διάλυμα ξιδιού για 3-5 λεπτά. Μετά τη διαδικασία, θα πρέπει να φορέσετε κάλτσες εμποτισμένες με το ίδιο διάλυμα στα πόδια σας, οι οποίες δεν πρέπει να αφαιρεθούν μέχρι το πρωί.
Το πλύσιμο των προσβεβλημένων περιοχών των ποδιών με αφέψημα φαρμακευτικών βοτάνων είναι μια από τις παλαιότερες μεθόδους που χρησιμοποιούνται στη θεραπεία του μύκητα των ποδιών. Για να το κάνετε αυτό, ανακατέψτε ίσες ποσότητες από ταξιανθίες καλέντουλας, φλοιό δρυός, βότανο λουίζας και αποξηραμένα βατόμουρα. Προσθέστε 3 κουταλιές της σούπας από αυτό το μείγμα σε νερό και μαγειρέψτε σε χαμηλή φωτιά για 15-20 λεπτά. Μετά από αυτό, το υγρό πρέπει να φιλτραριστεί και ο ζωμός που προκύπτει να χρησιμοποιηθεί για λοσιόν.
Σε ορισμένες περιπτώσεις βοηθούν ειδικές σπιτικές αλοιφές κατά των μυκήτων. Για την παρασκευή τους χρησιμοποιείται τέφρα ξύλου και χοιρινό λίπος. Αυτά τα συστατικά πρέπει να αναμειγνύονται μέχρι να ληφθεί μια ομοιογενής μάζα παχύρρευστης συνοχής. Θα πρέπει να εφαρμόζεται στις περιοχές όπου εμφανίζονται εξανθήματα δύο φορές την ημέρα.
Πρόληψη του μύκητα των ποδιών
Προκειμένου να αποφευχθεί η μόλυνση με μύκητα των ποδιών, θα πρέπει να ακολουθήσετε ορισμένους κανόνες για την πρόληψη αυτής της ασθένειας:
- Είναι απαραίτητο να περιοριστεί το περπάτημα ξυπόλητος σε μέρη με αυξημένο κίνδυνο μόλυνσης, όπου εμφανίζεται συχνότερα η μόλυνση.
- Άτομα σε ορισμένα επαγγέλματα (στρατιωτικοί, αθλητές, εργάτες εργοστασίων και ανθρακωρύχοι) πρέπει να χρησιμοποιούν προστατευτικές κρέμες.
- Είναι απαραίτητο να απολυμάνετε τόσο την εσωτερική όσο και την εξωτερική επιφάνεια των παπουτσιών μία φορά το μήνα.
- Είναι σημαντικό να τρώτε σωστά και να λαμβάνετε την απαιτούμενη ποσότητα βιταμινών.
- Η κατανάλωση αλκοολούχων ποτών και το κάπνισμα τσιγάρων πρέπει να σταματήσει.
- Οι επιφάνειες του μπάνιου πρέπει να απολυμαίνονται και να σκουπίζονται επιμελώς.
- Τα κλινοσκεπάσματα πρέπει να πλένονται καλά και να σιδερώνονται σε υψηλές θερμοκρασίες.
- Δεν χρειάζεται να φοράτε ρούχα κάποιου άλλου και να χρησιμοποιείτε προϊόντα προσωπικής υγιεινής που δεν είναι ατομικά.
- Είναι επίσης σημαντικό να κάνετε ένα πεντικιούρ κάθε έξι μήνες, καθώς στοχεύει στην εξάλειψη του περιβάλλοντος στο οποίο επιθυμούν να διεισδύσουν και να πολλαπλασιαστούν τα σπόρια των μυκήτων.
Ακολουθώντας όλα τα προληπτικά μέτρα, μπορείτε ουσιαστικά να εξαλείψετε την πιθανότητα πιθανής μόλυνσης. Εάν ο μύκητας διεισδύσει στο δέρμα ενός ατόμου, ούτε αυτοί οι κανόνες πρέπει να αγνοηθούν, ώστε να μην επιδεινωθεί η τρέχουσα κατάσταση.
Συμπέρασμα
Αξίζει να θυμηθούμε ότι ο μύκητας των ποδιών είναι πολύ πιο εύκολο να αποφευχθεί παρά να αντιμετωπιστεί. Εάν έχει χαθεί η στιγμή της μόλυνσης, η θεραπεία θα πρέπει να ξεκινήσει το συντομότερο δυνατό, πριν τα συμπτώματα αναπτυχθούν έντονα και οδηγήσουν σε σοβαρές συνέπειες. Εάν η θεραπεία πραγματοποιηθεί ολοκληρωμένα και πλήρως, μετά από κάποιο χρονικό διάστημα ο ασθενής δεν θα θυμάται καν τη δυσάρεστη εμφάνιση των ποδιών του που ήταν αρχικά.